Nieuwtjes

Laat ze maar lullen…

Het is al een hele tijd erg stil inmijnslaapkamer, en dat heeft uiteraard een reden.

Het is geen geheim geweest dat ik al voor deze hele crisis een beetje aan het worstelen was met de dingen van het leven. Mensen, werk, situaties, dingen uit het verleden en over het algemeen ‘het leven’ Dat klinkt allemaal heel zwaar, maar het valt eigenlijk allemaal best wel mee. Ik heb het voor mezelf moeilijker gemaakt dan waarschijnlijk nodig was door dingen proberen te accepteren, omdat ik dacht dat het “zo hoorde” ( en nog zo’n allergie woord ) MOEST! Ik moest heel veel dingen van mezelf die ik eigenlijk helemaal niet wilde, of die niet bij me passen. Dat vreet uiteindelijk energie, en ontneemt je heel veel levensvreugde.

Zonder vreugde is er geen energie, en zonder energie geen sex, en zonder sex….nou ja, je snapt het al. Zonder sex, geen ‘sexblog’ ( ook zo’n woord, maar dat gaat helaas niet veranderen denk ik. Dus die heb ik voor het gemak maar geaccepteerd 🙂 )

Maar laatst vertelde je dat je een nieuwe baan had en dat je daarmee heel erg druk was?!

Klopt, was ik ook ( en ben ik nog steeds ). Ik heb een baan in de gezondheidszorg en die sector is momenteel gekker dan ik het ooit heb meegemaakt. De dingen die je ziet helpen je niet in je vreugde, maar gek genoeg mijn baan op zich wel. Ik heb een heerlijke baan, waarin ik mezelf mag en kan zijn. En mensen accepteren me ook voor wie ik ben. Heb ik ze dan verteld over mijn blog? Nee, maar ik vind dat dit iets is van mij, en dat hoeft ook niet om mezelf te kunnen zijn. Ik ‘leef’ geen sexblogger, het is puur een hobby, als dat een beetje logisch klinkt? 

Doordat ik op mijn werk zo lekker mezelf mocht zijn, besefte ik me dat die onvrede ergens anders vandaan kwam, en dat is namelijk dingen doen waar ik niet achter sta. Ik ben nou eenmaal geen ‘pleaser’ Ik leef lekker voor mezelf, mijn gezin en een paar goede vrienden, en met de rest van de wereld heb ik nou eenmaal niet zoveel. Ik wil de dingen doen omdat IK ze leuk vind. Niet omdat anderen graag zien dat ik de dingen zo doe.

Neem nou het bloggen, ik heb echt geprobeerd om me te conformeren aan de “bloggers etiquette” En steeds liep dit verkeerd. Eerst de bloggersindex, daarna samenwerking met andere bloggers, promoties met diverse bedrijven. Het liep gewoonweg niet! Als ik dan kritisch kijk, dan kom ik erachter dat ik de gemene deler ben in deze situaties. Ik heb echt wel zelfkennis 😉 Ik ga echter niet het boetekleed aantrekken. Soms kom je er gewoon achter dat je niet in een bepaalde ‘wereld’ past. En dan moet je even uitvinden hoe je daarmee omgaat. En of je dat nog wel wilt.

Daarom bleef het even stil. Ik heb er serieus over nagedacht om te stoppen met bloggen. Het gaf erg veel rust om me niet meer te hoeven conformeren aan anderen. De constante strijd wie als eerste een speeltje krijgt, of wie er de eerste review over schrijft. Jezus man, dat is doodvermoeiend! Zeker als mensen het doen als een baan, dan kan ik daar niet aan meekomen met mijn ‘part-time blogje’ En dat was een constante druk, die creëerde ik waarschijnlijk voor een deel zelf, maar dat is ook hoe de bloggers wereld in elkaar zit. Iedereen gaat je vertellen van niet, maar het is echt niet alleen maar regenbogen, eenhoorns en leuke dingen. Er word geroddelt en geouwehoert. En dat is prima, want dat gebeurd overal. Het gebeurd op je werk, misschien wel binnen de familie. Het is een naar trekje dat de mens nou eenmaal heeft. Ook ik, maar ik werd er wel heel erg onzeker en ongelukkig van. Dus moest ik er iets mee.

De oplossing is eigenlijk heel simpel. Je onttrekken aan de dingen die je onzeker of ongelukkig maken. Gelukkig heeft Instagram tegenwoordig een block en negeer functie. Op Twitter is het zero tolerance beleid gaande en als ik een kutopmerking krijg dan blok ik je meteen.  Je kunt alleen maar positief denken als je alle negativiteit eruit haalt. En toen werd social media langzamerhand weer leuk. Ik heb genoeg toys liggen om nog een heel jaar reviews te schrijven en er komen nog steeds leuke dingen binnen. Ik ben wel echt veel kritischer geworden om die dingen te testen die me echt wel leuk lijken. Negatieve reviews schrijven is nou eenmaal niet leuk. En ik kan nu onderhand echt wel inschatten of iets leuk is of niet. En daar maak ik een schifting in. Ook ben ik erachter dat de Engelse community veel toleranter is, en daarom zal ik me meer en meer gaan richten op een engelstalig blog. 

Nee, niet om de wereld te veroveren. Wel om mijn wereld te verbreden en op een leuke manier met mensen over speeltjes en ervaringen te praten zonder dat er prestatie drang is om maar de leukste, of de beste te zijn. Zonder volwassenen die pestgedrag vertonen, want dat is het namelijk gewoon. Dus ja, ik stap over naar de ‘dark side’ haha!

En het voelt goed! Ik heb weer zin in het bloggen. Ik heb jullie enorm gemist, alle 8000 (!) lezers die ik inmiddels in mijn statistieken voorbij zie komen. Jullie zijn allemaal toppers! De lieve berichtjes dat ik gemist werd. De oprechte vragen hoe het met me gaat, en ook de interesse die mensen in je tonen zijn fantastisch. En ik ben onwijs dankbaar voor jullie. 

Het klinkt wel heel egoïstisch, maar ik heb wel geleerd dat ik dit niet moet doen voor jullie. Ook niet voor mensen die overal wel wat van vinden, en alles negatief benaderen, maar echt puur voor mezelf. Omdat IK er lol in heb, en omdat IK graag mijn verhalen wil delen.

Hopelijk hebben JULLIE er dan net zoveel plezier in om mijn blog te lezen, zodat JULLIE dat uiteindelijk ook voor JEZELF doen 😉

Er ligt nog genoeg Nederlandstalig materiaal, en uiteindelijk ga ik misschien wel beide doen, maar voorlopig werk ik achter de schermen aan een Engelstalig blog met hulp van diverse fantastische mensen! En zal ik alles nog een beetje in het Nederlands doen en bijhouden. Zeker in deze tijden van Corona ben ik nog steeds heel veel aan het werk, en heb ik heel weinig tijd. Ook vind ik het erg ongepast om als een blij ei over dit soort dingen te praten. Er zijn echter wel speeltjes die ik binnenkrijg waar ik rete enthousiast over ben en het wel moet delen met jullie. Dus het is zoeken naar een gezonde middenweg. 

Ik ben dus nog niet helemaal “terug” maar wel weer op de juiste weg.

Hou me in de gaten, en hopelijk zie ik je dan terug ( en zo niet, dan heb ik nu geleerd dat het ook okay is ;p ) Weet dat voor jezelf kiezen mag, laat ze maar lullen. Denk aan jezelf en zorg goed voor de mensen die ECHT belangrijk zijn! 

Alle liefs, en tot snel! 

Xx Morgan

Spread the love

7 thoughts on “Laat ze maar lullen…

  1. Wow! Wat werd ik ontzettend blij van het lezen van deze blog! Zo veel herkenning. Ik vind het geweldig dat je je eigen weer gevonden hebt en ben heel benieuwd naar je Engelse blog. Xx Hester

    1. Hi Hester, wat fijn dat jij er zo blij van werd! Soms denk ik dat het misschien niet is wat mensen willen lezen, want geen reviews of iets dergelijks, maar dit soort berichten helpen dus ook anderen! Bedankt voor je reactie, lief! X Morgan

  2. Ik herken dat wel Morgan. Iets soortgelijks maakte ik persoonlijk ook enkele jaren geleden mee.

    Allereerst kritiek op JOUW blog. JOUW, blog met hoofdletters, want jij bepaald wat je er mee wilt en hoe je dat wil doen. Ook al tikt de halve blogger wereld tegen zijn/haar voorhoofd.

    Dan de rest, want ik proef nog wel wat meer onvrede, maar daar geldt hetzelfde voor. JOUW “hobby” niet meer of minder. Zodra het niet meer JOUW “hobby” is, wat dus betekend dat anderen zich met je hobby bemoeien op een onprettige manier, gaat de deur dicht voor degenen die je “hobby” verpesten.

    Ga rustig door met wat jij wilt, je hebt vele volgers die je blog naar waarde schatten en daar positief over zijn.

    Ik wens je veel succes met de weg te vinden die jij wilt.
    En uiteraard veel sterkte in de gezondheidszorg.

    Jay

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *