Verhalen

De Loods

“Vanavond 20:00 uur, je weet het adres” Ik lees zijn appje nog eens na, kijk naar de straatnaam op het bordje en kijk naar het gebouw. Ik slaak een diepe zucht “daar gaan we dan”. Met trillende handen open ik het portier van mijn auto, inmiddels heb ik het van de zenuwen zo warm gekregen dat ik de frisse buitenlucht dankbaar inadem als ik uitstap. De zomer is al aan het einde en de herfst doet langzaam zijn intrede. Ik sla een lichtgrijze omslagdoek om mijn schouders en sluit het portier. Ik strijk nog even met mijn handen over de zwarte, nauwsluitende jurk die ik voor vanavond heb uitgekozen. Het is een fantastische jurk, maar hij kruipt altijd zo vreselijk snel omhoog. Perfect voor hem dus schiet het door mijn hoofd, en ik grinnik zachtjes. Even haal ik nog een hand door mijn haar en langzaam maar zeker loop ik op het gebouw af. Mijn zwarte, glimmende pumps tikken ritmisch op de tegels als ik heupwiegend naar de deur loop. Mijn telefoon trilt, en nieuwsgierig kijk ik naar het scherm.

‘De deur is open’

“Shit” vloek ik zachtjes. Ik had natuurlijk kunnen weten dat hij niets aan het toeval over zou laten en dat ik in de gaten gehouden zou worden. Even voel ik me boos worden “controlfreak” bijt ik het scherm toe, zet mijn telefoon uit en stop hem weer weg. Ik leg mijn hand tegen de grote, zware deur en ik stap de loods binnen. In de loods is het opvallend licht, er branden een paar lampen, maar de grote TL’s aan het plafond zijn uit. Door de kleine hoge ramen schijnen zwakjes de laatste zonnestralen naar binnen en ik huiver. Even schiet het door mijn hoofd wat ik hier ook alweer doe en precies op dat moment voel ik hem. Ik blijf als aan de grond genageld staan. Ik weet niet welk geluid ik beter waarneem op dit moment, het langzaam naderbij komen van zijn voetstappen op de betonnen vloer, of mijn eigen hart dat bijna uit mijn lijf lijkt te bonzen. Wanneer hij achter me staat ruik ik hem. Een heerlijke mix van musk en patchoeli, en heel even denk ik dat mijn benen het gaan begeven. Waarom heeft hij toch zo’n effect op mij? Langzaam aait hij mijn nek, terwijl hij met zijn andere hand langzaam over mijn pols richting mijn schouder strijkt. “Goedenavond Princess, je ziet er prachtig uit” Ik kreun zachtjes, hij weet wat het woord ‘Princess’ met me doet en het spel is begonnen.

“Wil je wat drinken?” vraagt hij me verleidelijk terwijl hij met zijn zachte lippen mijn nek kust. “Heb je wijn?” vraag ik zuchtend. Hij bijt zachtjes in mijn oorlel en stapt bij me vandaan. Terwijl hij naar de koelkast loopt, kijk ik nog eens om me heen. Links van me staan een paar motoren verscholen onder een kleed en even daarachter staat nog een auto waar duidelijk aan gesleuteld wordt op het moment. Rechts van me staat halverwege de muur een zwarte leren bank met een tafeltje ervoor, daarop een laptop met één of andere nieuwssite in het beeld. Hij was duidelijk nog aan het werk. In de hoek hangt een grote bokszak die veel tijdens het kickboksen worden gebruikt, en het word me steeds meer duidelijk dat dit zijn ‘mancave’ moet zijn. “Het hol van de leeuw” grinnik ik zachtjes, en ik loop richting de bank. Ik schop mijn pumps uit en laat me zakken op de heerlijk zachte bank. Geamuseerd kijkt hij me aan “zit je lekker Meisje?” en ik knik tevreden. Hij reikt me een heerlijk koel glas witte wijn aan, en dankbaar neem ik een slok. De wijn is fris, een tikkeltje zoet en ik herken mijn favoriete Muscadet uit duizenden. Dat hij dat heeft onthouden! Hij komt naast me zitten, geeft een klopje op zijn schoot en kijkt me vragend aan. Ik kruip zijlings bij hem op schoot en sla mijn arm om zijn nek. Ik weet dat hij het fijn vindt als ik bij hem op schoot zit en ik doe op dit moment niets liever dan hem tevreden stellen. Ik leg mijn hoofd in zijn nek, en geniet van zijn hand die gedachteloos over mijn rug dwaalt, kippenvel op mijn armen achterlatend. De laatste dagen is hij anders dan anders. Ik kan er mijn vinger niet op leggen, maar er is ‘iets’. Ik merk het, ik voel zijn onrust en ik kruip nog iets dichter tegen hem aan. Ik hoor zijn ademhaling rustiger worden en aai zachtjes met mijn hand over zijn borstkas. Hij heeft mij net zo hard nodig als ik hem, en mijn hart maakt een sprongetje.

Na wat voelt als een zalige eeuwigheid, stopt hij met aaien over mijn rug. Zijn hand ligt in mijn nek en ik voel zijn grip verstrakken. Hij grijpt mijn haar en brengt zijn mond bij mijn nek. Even denk ik dat hij me gaat kussen, maar dat doet hij niet. Ik voel het verlangen in mijn onderbuik groeien, en ik schuif onrustig heen en weer. Langzaam laat ik mijn hoofd naar achter zakken en ik kijk hem van opzij aan. Zijn ogen staan donker en ik weet wat er gaat komen. Een beetje nerveus bijt ik op mijn onderlip en ik zie hem grijnzen. Zijn zware stem fluistert in mijn oor “rustig maar Meisje, ik zal lief voor je zijn” en ik voel me week worden.

**PETS** het geluid haalt me uit mijn mijmering, wat is er toch met hem aan de hand? Buiten is het inmiddels donker geworden en de loods is gehuld in een zachte schemer. “Tellen Meisje, we gaan tot tien vandaag” gromt hij. **PETS** daar is dat geluid weer, gevolgd door een brandende pijn op mijn bil. Shit! Hoe ver waren we? Lichtelijk in paniek antwoord ik “zes!” Ik voel zijn frustratie achter me langzaam opbouwen “FOUT!” **PETS** “Het was vijf” snauwt hij me toe.”Opnieuw” blaft hij. Ik zet me schrap voor wat er komen gaat **PETS** en ik verbijt de pijn. “Eén” jammer ik, ditmaal vastberaden om mijn gedachten niet af te laten dwalen. Ik kijk omhoog naar waar mijn armen zijn vastgebonden, het touw snijd in mijn polsen en ik hoor de kettingen van de bokszak rammelen als ik mijn schouders probeer te ontspannen. **PETS** “twee” antwoord ik eigenlijk meteen. Ik leun tegen de bokszak aan en voel het koude leer mijn verhitte gezicht koelen. De wijn is langzaam naar mijn hoofd aan het stijgen, en de blosjes op mijn wangen voelen steeds warmer aan. **PETS** “drie” hoor ik als automatisch uit mijn mond komen en ik voel mijn zelfvertrouwen toenemen, dit kan ik! **PETS** en als een ‘good girl’ betaamd antwoord ik braaf “vier” inmiddels weet ik dat het eigenlijk zweepslag tien was, of was het nu negen? Verdomme! Het hindert niet. Hij heeft me nodig, en al moet ik tot honderd tellen, ik ben bereid dat voor hem te doen. **PETS** Hij voelt mijn twijfel en houdt even in. “Vijf?” zeg ik vragend. Duidelijk opgelucht blaast hij zijn ingehouden adem uit, en hij laat de riem op de grond vallen. Verbaasd recht ik mijn rug en probeer weer wat steviger op mijn pumps te gaan staan. Er komt vast een ronde twee en ik kan maar beter voorbereid zijn, hij lijkt erg van slag vanavond en ik voel me verdrietig worden. Hij loopt weg naar een kast en ik probeer mijn nieuwsgierigheid te bedwingen om maar niet te kijken wat hij nu voor me in petto heeft. Als ik hem op me af hoor komen voel ik elke vezel in mijn lijf zich aanspannen. Is het de flogger? Is het een zweep? Ik hou mijn adem in als hij achter me komt staan. Ik schrik als hij zijn warme, stevige handen op mijn billen legt en ze zachtjes masseert. De koude lotion is een heerlijk gevoel op mijn billen die in brand lijken te staan en ik probeer me te ontspannen. Langzaam kust hij zich een weg vanuit mijn nek, over mijn schouders naar mijn zij. Zachtjes bijt hij in mijn heup en ik moet giechelen. “Hou stil Princess” grinnikt hij en ik probeer me te herpakken. Hij weet dat ik slecht tegen kietelen kan en ik geniet van zijn speelsheid. Zachtjes geeft hij me een kus op mijn bil, eerst de ene dan de andere terwijl hij nog steeds mijn billen masseert. Langzaam dalen zijn handen af naar mijn bovenbenen, en ik schrik op als hij zijn duimen richting mijn liezen laat glijden. Voorzichtig zet ik mijn benen iets uit elkaar en sluit ik mijn ogen. “Good girl” mompelt hij zachtjes.

Morgan

You find the story translated in English here 

Spread the love

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *